01.12.18 - 27.01.19

Agentschap

Opening: vrijdag 30 november 2018 - 20:00

Huidige tentoonstelling

Assemblee (KIOSK)

Voor Assemblee (KIOSK) maakt Agentschap een selectie uit hun lijst van controverses rond de vraag: wat als gemene dingen op wederkerige wijze worden opgenomen in kunstpraktijken? De auteurswetgeving beschermt ‘originele werken van auteurs vastgelegd in eender welke tastbare vorm van expressie’. Wat is echter gemeengoed en wat origineel? Hoewel die ‘originaliteit’ niet gedefinieerd wordt door de wet worden er wel twee elementen naar voren geschoven. Ten eerste, moet een werk ‘het resultaat van onafhankelijke creatie’ zijn, en ten tweede moet het ‘ten minste een minimale graad van te onderscheiden variatie aan de dag leggen’. Dit betekent dat een ‘slaafse kopie’ niet voldoet, en dat het werk van een auteur aanzien wordt als een intern creatief proces. Het wettelijk kader sluit met andere woorden de invloed van externe factoren uit bij de bepaling van ‘originaliteit’. Maar dikwijls kan het onderscheid tussen interne en externe factoren in een creatief maakproces van bijvoorbeeld replica’s moeilijk gemaakt worden. Verschillende rechtbanken hebben uiteenlopende interpretaties gemaakt van wat ‘originaliteit’ voor een reproductie vereist. Sommige rechtbanken verleenden al bescherming aan arbeid, deskundigheid en inspanning op basis van het ‘zweet op de wenkbrauw’ principe. De geselecteerde reeks controverses in de Assemblee (KIOSK) tentoonstelling getuigen hiervan.

Agentschap stelt tijdens de tentoonstelling in KIOSK twee publieke bijeenkomsten voor:

Op 9 december 2018 roept Agentschap de controverse Ding 001928 (Give up yer aul’ sins) op. De zaak betreft een conflict tussen Pauline Gormley en EMI over Give Up Yer Aul’ Sins, een tape met door kinderen uit Dublin navertelde bijbelverhalen. Op 17 november 1998, in de rechtszaak Pauline Gormley v. EMI voor het Ierse Supreme Court, moest rechter Barron beslissen of Pauline Gormleys versie van het bijbelverhaal And then there were twelve, opgenomen toen ze een kind was, voldoende origineel was om beschermd te kunnen worden als litterair kunstwerk.

Vervolgens komt op 7 januari 2019 de controverse Ding 002304 (tapijten) aan bod. Dit conflict tussen de textielbedrijven Artessuto en B&T Textilia draait rond tekeningen van stadsgezichten op tapijten en kussens. Het Belgische Hof van Cassatie moest daarbij op 26 januari 2012, in de zaak Artessuto v. B&T Textilia, uitmaken of Artessuto’s geweven tapijten van oude stadszichten van Gent en Brugge voldoende origineel waren om in aanmerking te komen voor auteursrechtelijke bescherming als kunstwerk.

Voor deze bijeenkomsten nodigt Agentschap telkens een diverse groep betrokken gasten uit om te reageren op de controverse in kwestie. Deze respondenten komen uit verschillende praktijken die betrokken zijn in de zaak. Deze participatieve bijeenkomst vindt plaats in de tentoonstelling en duurt ongeveer twee uur. Het doel van de bijeenkomst is om het moment van aarzeling tijdens de rechtszaak opnieuw op te roepen. De bijeenkomsten zijn niet zozeer een re-enactment van de rechtszaak maar wel ‘palavers’ die de aarzeling langer kunnen laten duren.

“Agentschap” is een in Brussel gevestigd internationaal initiatief dat in 1992 werd opgericht door Kobe Matthys. Agentschap maakt een steeds aangroeiende ‘lijst met dingen’ die de radicale tweedeling tussen de categorieën van natuur en cultuur aanvechten. Deze lijst met dingen komt meer specifiek voort uit recente en historische, juridische zaken en geschillen rond intellectueel eigendom (copyrights, patent, handelsmerken, etc.) uit de hele wereld.
Het concept van intellectueel eigendom berust op de fundamentele uitgangspositie dat er een scheiding bestaat tussen natuur en cultuur, en bijgevolg ook tussen expressie en ideeën, creatie en feiten, subject en object, mens en niet-mens, originaliteit en traditie, individu en collectief, lichaam en geest, etc. Elk ‘ding’ of controverse op de lijst getuigt van een moment van aarzeling over deze scheiding.
tentoonstellingen, performances, publicaties en zo meer kunnen aannemen.

Huidige tentoonstelling
24.11.18 - 25.11.18

Open Design Course for Refugees and Asylum Seekers

Opening: vrijdag 23 november 2018 - 15:00

Tentoonstelling
© Open Design Course
© Open Design Course
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch
'Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers', 2018. Foto: Leontien Allemeersch

Open Design Course voor vluchtelingen en asielzoekers

Mirra Markhaeva, Ayman Nasser, Kinda Ghannoum, Reza Panahi, Kelechi Johnbosco Ahunanya, Dessalegn Yared Yilma, Mohammed Tawfiq, Seyed, Mohamad Bayan Jilo, Marcus Bergner, Fatma Osman, Asaad Merza, Mohamed Rida Mahir, Elli Vassalou, Liselotte Van Daele, Elias Heuninck, Wendy van Wynsberghe, Sawsan Maher, Samer Alagha, Jerry Galle, Hala Elias Poles, Jozefien Mombaerts, Hendrik Leper en Wim Waelput.

Veel vluchtelingen hebben heel wat competenties om verder te studeren of te werken binnen een professionele sector maar de weg daarnaar toe is niet gemakkelijk. De Open Design opleiding voor Vluchtelingen en Asielzoekers is een co-creatie-platform waar leren, onderzoeken, en samenwerken centraal staan. De studenten hebben een boeiende acht weken achter de rug waar zij in contact kwamen met digitale expressie en open design vanuit tal van perspectieven. Binnen deze opleiding hebben zij elk een persoonlijk traject afgelegd met een eigen onderzoek. Dat resultaat, hun work in progress, wordt gepresenteerd in KIOSK op 23, 24 en 25 november.

De studenten zullen tijdens de opening aanwezig zijn om in gesprek te gaan over hun werk en proces. We verwelkomen u graag met een drankje tijdens de Openingsreceptie op 23 november 2018 om 15uur in KIOSK, Louis Pasteurlaan 2, 9000 Gent.

De opleiding werd georganiseerd door VZW Kunstensite (KIOSK) in samenwerking met KASK, School of Arts en ontstond vanuit de noodzaak om een constructief antwoord te bieden op de toestroom van vluchtelingen in 2016.

22.09.18 - 18.11.18

Daniel García Andújar

Opening: vrijdag 21 september 2018 - 19:00

Tentoonstelling
© Daniel García Andújar. Foto: Titian, 'Equestrian Portrait of Charles V', 1548, Museo del Prado, Madrid
© Daniel García Andújar. Foto: Titian, 'Equestrian Portrait of Charles V', 1548, Museo del Prado, Madrid
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin
Daniel García Andújar, 'Plus ultra', 2018. Foto: Tom Callemin

Plus ultra

Daniel García Andújar (1966, Spanje) is een centrale figuur in de Spaanse internetkunst-scene. Sinds de late jaren tachtig is hij bezig met het opstarten van internetprojecten. Hij is onder andere een stichtend lid van het webcollectief irational.org en ontwikkelde Technologies To The People® (TTTP), een non-profitorganisatie die mensen zonder middelen toegang biedt tot nieuwe technologieën. Deze collectieven hacken en appropriëren materiaal uit de hedendaagse cultuur met als doel de vaak problematische politiek of absurde logica van het internet bloot te leggen. Met open source en collectieve productiemethodes gaan ze het idee van materiële of intellectuele eigendom te lijf, of richten ze zich op de nieuwverworven macht van de digitale technologie.

In een volgende fase zoekt Andújar naar manieren om deze kwesties uit hun virtuele serveromgeving te halen en ze te vertalen naar posters, slideshows, sculpturen, publicaties of interventies in de publieke ruimte. Voor zijn solotentoonstelling in KIOSK brengt hij onder de noemer Plus ultra verschillende verhalen samen in een dergelijke multimediale installatie. Zo verdiept hij zich in een stukje gedeelde geschiedenis: Keizer Karel V, geboren in Gent in 1500 en op zijn zestiende gekroond tot Koning van Spanje. Het was Karel V die de wapenspreuk Plus ultra (Latijnse uitdrukking voor ‘steeds verder’) aan Spanje gaf. Andújar laat zich op zijn beurt leiden door de keizer naar historische momenten van openbaar machtsvertoon in Gent om deze vervolgens vanuit zijn perspectief in beeld te brengen.

Met steun van de Spaanse ambassade in België.

22.04.18 - 15.06.18

Latifa Echakhch

Tentoonstelling
© Latifa Echakhch. Photo: archives kamel mennour, Paris/London
© Latifa Echakhch. Photo: archives kamel mennour, Paris/London
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin

Falling, lovely and beautiful

Onder de titel Falling, lovely and beautiful stelt de Frans-Marokkaanse kunstenaar Latifa Echakhch (1974, woont in Martigny, Zwitserland) een reeks nieuw werken voor in KIOSK: een installatie met bronzen klokken, een performatief videowerk en een serie inkttekeningen. De werken ontdoen objecten of teksten van hun oorspronkelijke betekenis en context om plaats te maken voor nieuwe interpretaties, een werkwijze die eigen is aan de praktijk van Echakhch. Vanuit de noodzaak om bepaalde vooroordelen, contradicties en stereotypes uit onze maatschappij te counteren, isoleert en bevraagt ze materialen die daar symbool voor staan. Door het materiaal vervolgens te verplaatsen naar een nieuwe drager of ruimte kunnen nieuwe betekenissen of onverwachte kenmerken vrijkomen.

Echakhch approprieert, ontmantelt en re-presenteert alledaagse materialen en eenvoudige objecten. Ze put daarvoor uit haar persoonlijke herinnering, onze gedeelde geschiedenis en cultureel erfgoed zoals literatuur, filosofie en muziek. Wat ze in vraag stelt, zijn vooropgezette noties over identiteit, nationaliteit, religie en authenticiteit. Ze onderzoekt ook haar eigen versplinterde, met symboliek beladen cultuur in een taal die gevoelig, maar tegelijkertijd ook heel krachtig is. Politiek en poëzie vloeien samen in met persoonlijke, historische en culturele referenties gevulde installaties of omgevingen.

Dit geldt zeker ook voor de tentoonstelling Falling, lovely and beautiful, waarvan de titel vrijelijk refereert naar de songtekst van Nick Caves As I sat sadly by her side.

De monumentale, in stukken gevallen bronzen klokken die onder de centrale koepel liggen, zijn exacte replica’s van de klokken uit de in 1942 gebombardeerde Mariakerk in het Duitse stadje Lübeck. De kerk is intussen volledig gerestaureerd, maar de klokken liggen nog steeds daar waar ze destijds naar beneden vielen.

Terwijl de uiteengevallen klokken eerst en vooral de stilte benadrukken in de vorm van verstilde noten of gedempt geweld, weerklinken vanuit de zijruimte pianonoten te midden van een hels lawaai. Voor dit videowerk trekt Echakhch simultaan een daad van creatie én destructie op gang door een pianist het klavier te laten bespelen terwijl het instrument kapot wordt geslagen met sloophamers.

Op een gelijkaardige deconstruerende manier gaat Echakhch Arabische poëzie te lijf in haar tekeningen in de kabinetruimtes. Van de oorspronkelijke teksten blijven in haar met inkt op krantenpapier getekende ‘transcripties’ enkel de lees- en klinkertekens staan. Binnen deze specifieke literaire context zijn het normaal gezien net deze verbindende klanken, ook wel hulptekens genoemd, die betekenis geven aan de zin, het gedicht. Maar hier blijven de vellen krantenpapier grotendeels oningevuld. Er resten enkel nog de onleesbare bijklanken. De tekst wordt met andere woorden een abstracte tekening die een volledig nieuwe lezing in zich draagt.

De tentoonstelling wordt gerealiseerd met steun van Swiss Arts Council Pro Helvetia.

17.02.18 - 08.04.18

Nida Sinnokrot

Opening: vrijdag 16 februari 2018 - 20:00

Tentoonstelling
© Nida Sinnokrot
© Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin

Exquisite Rotation

Filmmaker en installatiekunstenaar Nida Sinnokrot (1971, VS) presenteert een reeks sculpturale en filmische installaties in de ruimtes van KIOSK. Sommige van de werken zijn nieuw, andere werden geherinterpreteerd voor deze context, maar ze vertellen allemaal iets over de geschiedenis, de beeldvorming of het politieke potentieel van ‘machines’ zoals foto- of filmapparatuur. Voor deze gelegenheid verzameld in één tentoonstellingsruimte, zullen ze onder de noemer Exquisite Rotation een nieuwe, op elkaar afgestemde beweging vormen.

De werken in de tentoonstelling belichten een andere manier van kijken waarbij de lineaire tijd en het vaste perspectief dat we associëren met het traditionele filmscherm, de fotolens of het projectiescherm ontregeld worden. Sinnokrot tracht de mechaniek van massamedia zoals foto en film open te breken en zet daar nieuwe, kritische vertelvormen tegenover. Hierbij tracht hij vaak meerdere onderliggende betekenislagen in één krachtig, abstract beeld of poëtische ervaring te vatten.

Zijn camera functioneert als een instrument waarmee hij over zijn thuisland, ontheemding en de relatie tussen technologie en kolonialisme kan vertellen. Met zijn verlangen om de cinematografische machine zoals wij deze kennen te bevrijden, drukt hij met andere woorden tevens zijn eigen hybride identiteit uit. Sinnokrot woont en werkt in Jeruzalem, maar groeide als kind van Palestijnse ouders op in Algerije om daarna als tiener naar de VS te verhuizen.

De tentoonstelling wordt opgebouwd rond een centrale installatie in de koepelruimte waarin filmbeelden horizontaal in plaats van verticaal lopen en de afspeelsnelheid bepaald wordt door de interactie met het publiek. Met elke stap registreert de film krassen, waardoor er onmiddellijk een proces van onomkeerbaar verval in werking treedt. Sinnokrot beschrijft deze ‘horizontale cinema’ als een middel waarmee de materiële realiteit van geweld en de mediatie, manipulatie en verspreiding ervan via technologie aangekaart kan worden: “Dit geweld wordt weerspiegeld in de machine zelf, en de relatie tussen trauma en waarneming krijgt vorm in de botsing tussen technologieën en systemen. Het is cinema en oorlog. Het is de ervaring van verdreven en ontheemde volkeren.”

De tentoonstelling wordt georganiseerd in het kader van Under Construction Festival in Gent en Ramallah.

02.12.17 - 04.02.18

Nazgol Ansarinia

Tentoonstelling
(c) Nazgol Ansarinia
(c) Nazgol Ansarinia
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin

Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth

Nazgol Ansarinia presenteert de tentoonstelling Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth in KIOSK.

Aan de hand van tekeningen, collages, sculpturen, muur- en textielwerken schetst de Iraanse kunstenaar Nazgol Ansarinia een portret van het dagelijkse leven in haar geboortestad Teheran en haar positie binnen deze context. Ze groeit mee met een stad die vandaag bijna 14 miljoen inwoners telt en in sneltempo van aangezicht verandert. Het kapitalisme baant steeds dieper zijn weg in de hedendaagse Iraanse samenleving, er is een tekort aan woongelegenheid, de vastgoedmarkt boomt en overal maken huizen plaats voor nieuwe torenhoge appartementsblokken of winkelcentra, wat leidt tot een onophoudelijke en paradoxale cyclus van constructie en deconstructie.

Ieder individu vormt een schakel in dit proces van ‘groei’ en is net zoals de stad zelf onderhevig aan bepaalde onderliggende codes en dynamieken. Het is de spanningsrelatie tussen haar persoonlijke gewaarwordingen en het publieke, gereguleerde leven in Teheran die telkens opnieuw naar boven komt in Ansarinia’s werk: “Ik heb zoveel lagen herinneringen uit elke hoek van deze stad. Aan elk stuk van de stad hangen herinneringen vast uit verschillende periodes van mijn leven. Ik denk dat het dit is wat dit snelle bouwproces tegelijk zo destructief maakt. Het neemt ons collectieve en individuele geheugen weg. Woonbuurten veranderen zo snel dat ze onherkenbaar zijn. Als je je niet kan verhouden tot de ruimte, loop je verloren.” uit ‘The Artist and their City’, door The Guardian / Tate, 2016).

De kunstenaar keert een sociaal systeem, een stedelijke ontwikkeling of een regelgeving binnenstebuiten, dissecteert en ondervraagt deze, om vervolgens in de reconstructie ervan een collectief bewustzijn of gevoel bloot te leggen. In haar tentoonstelling in KIOSK filmt en analyseert ze bijvoorbeeld de afbraak van een gebouw in Teheran en verwerkt de ‘afdrukken’ hiervan in de vorm van video en sculptuur. Het videowerk Fragment 1, Demolishing buildings, buying waste registreert hoe het gebouw over een periode van 16 dagen gesloopt wordt met schop en houweel. Het werk is een poging om het moment tussen afbraak en creatie te vatten en illustreert het gegeven dat er voor elk nieuw gebouw eenzelfde hoeveelheid materiaal opzij wordt geschoven.

Het puin dat in het videowerk wordt weggedragen, wordt in KIOSK symbolisch terug ingezet als een nieuwe bouwsteen. Het puin wordt opengelegd, gesorteerd en gereconstrueerd tot nieuwe sculpturen van plaaster en keramiek. Daarnaast toont ze een serie collages waarin ze artikels met een politieke of economische insteek uit verschillende Iraanse kranten samenweeft tot mozaïekvlakken. Wat al deze tentoongestelde werken verbindt, is de volgende gedachte van Ansarinia: “Ik ben een deconstructionist die een reconstructie maakt uit de uiteengereten elementen die iets nieuws onthullen over iets dat zo banaal is dat het niet opgemerkt wordt, zo repetitief dat het deel wordt van het routineuze leven.” Het is haar manier om vorm te geven aan, en vat te krijgen op de ontelbare groeimechanismen die deze stad momenteel bepalen.

(c) Christoph Meier
(c) Christoph Meier
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin

C O CO

De Oostenrijkse kunstenaar Christoph Meier (1980, woont en werkt in Wenen) zoekt met zijn tentoonstelling C O CO mogelijke wisselwerkingen op tussen zijn werk, de bezoeker en de tentoonstellingsruimtes van KIOSK. Vertrekkend van de specifieke architectuur en geschiedenis van de plek, stelt Meier nieuwe architecturale en sociale ruimtes voor aan de hand van een rasterstructuur van bamboestokken, nieuwe en bestaande sculpturen en een videowerk.

De tentoonstelling bouwt voort op de samenwerking tussen de kunstenaar en drie kunstinstellingen: C O CO is een afgeleide vorm van C & O, de tentoonstelling die Meier vorig jaar in Kunstverein Hamburg presenteerde, maar zal op haar beurt ook de basis vormen voor Meiers tentoonstelling volgend jaar in Casino Luxembourg. Bij elk van de locaties vormt de eigenheid van de ruimte het vertrekpunt en komen nieuwe zijwegen tijdelijk samen.

Meiers praktijk onderzoekt de tentoonstellingscontext als een plaats voor sociale interactie en de manier waarop deze context hedendaagse kunst produceert en presenteert. Hij zoekt naar tussenvormen die de ruimte accentueren, maar ze tegelijkertijd ook in vraag stellen. Dit resulteert vaak in invasieve of absurdistische ingrepen waarbij er een spanning ontstaat tussen de bestaande institutionele ruimte en het architecturale en/of sculpturale werk dat de kunstenaar ertegenover zet.

In KIOSK positioneert Meier tegenover de dominante, centrale koepelruimte – een voormalig anatomisch auditorium – een schijnbaar lichte, primitieve structuur die zich niet in één oogopslag laat overschouwen en al even eigenzinnig en theatraal is als de omringende architectuur. Bamboestokken palmen ostentatief de ruimte in. Terwijl ze een strakke, nauwgezet uitgedachte modulaire structuur volgen, penetreren ze de architectuur repetitief en compromisloos, dwars door baksteen en glaspartijen heen. Binnen- en buitenruimtes komen in onderling verband te staan. Het aan de bestaande ruimte opgelegde rasterwerk beperkt de bewegingsvrijheid van de bezoeker, maar breidt tegelijkertijd ook het gezichtsveld uit. Het voegt een nieuw kader toe waarbinnen we een oneindig aantal imaginaire ruimtes kunnen projecteren. 

De sculpturen die rond het bamboewerk gepositioneerd staan, bestaan uit gevonden of herdachte materialen die voornamelijk met ambacht, industrie of technologie geassocieerd kunnen worden. De uit geplooide of geperforeerde metalen platen bestaande containervormen hangen ergens tussen open of gesloten, uniek of serieel, afstandelijk of immersief, functioneel of disfunctioneel, minimalistisch of complex in. Dit spel met tegenstellingen, herhaling, performance en deconstructie houdt de objecten continu in beweging en vermijdt een eenzijdige interpretatie. Meier hoopt zijn ‘sociale vormen’ los te zien komen van wat ze zijn en samen met de bezoeker op zoek te gaan naar wat ze kunnen zijn. Zo worden ze podium, sokkel, tafel, kortom dragers van betekenis waarmee in dialoog gegaan kan worden.

Naar aanleiding van de tentoonstelling verschijnt er een monografie in coproductie met Kunstverein Hamburg en Casino Luxembourg, uitgegeven door Mousse Publishing. Deze publicatie wordt op donderdag 12 oktober voorgesteld in KIOSK.

De tentoonstelling wordt gerealiseerd in samenwerking met Kunstverein Hamburg & Casino Luxembourg - Forum d’art contemporain. Met steun van Budeskanzleramt Österreich.

C O CO

Auteur: Bettina Steinbrügge, Wim Waelput, Kevin Muhlen, Vanessa Joan Müller, Thomas D. Trummer, Anna Nowak

C O CO verschijnt naar aanleiding van Christoph Meier's gelijknamige tentoonstelling in KIOSK. Het boek ontstond in coproductie met Kunstverein Hamburg en Casino Luxembourg, uitgegeven door Mousse Publishing.

Het boek werd voorgesteld op donderdag 12 oktober in KIOSK, na een gesprek met curator Nadine Droste in de Cirque, in het kader van de KASKlezingen.
Ook online te bestellen, via www.moussepublishing.com/?product=christoph-meier-c-o

more

29.04.17 - 16.06.17

Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power

Tentoonstelling
"The Great Court," at the opening ceremony of the World Conference on the UN Decade for Women, University of Nairobi, Kenya, 1985. From “Forum '85 NGO Planning Committee Final Report: Nairobi, Kenya”. © Sophia Smith Collection, Smith College (Northampton, MA).
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Tom Callemin
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Tom Callemin
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Tom Callemin
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Tom Callemin
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
Saddie Choua, 'Am I The Only One Who Is Like Me?', 2017. Foto: Tom Callemin
Saddie Choua, 'Am I The Only One Who Is Like Me?', 2017. Foto: Tom Callemin
Kapwani Kiwanga, 'Tablets', 2017. Foto: Tom Callemin
Kapwani Kiwanga, 'Tablets', 2017. Foto: Tom Callemin
Eva Olthof, 'If it were my turn to speak', 2017. Foto: Tom Callemin
Eva Olthof, 'If it were my turn to speak', 2017. Foto: Tom Callemin
Study Group for Solidarity and TransActions, 'Prologue', 2017. Foto: Tom Callemin
Study Group for Solidarity and TransActions, 'Prologue', 2017. Foto: Tom Callemin
Marwa Arsanios, The exhibited material is part of an ongoing research by Arsanios and Dima Hamadeh on the autonomous Kurdish Women Foto: Tom Callemin
Marwa Arsanios, The exhibited material is part of an ongoing research by Arsanios and Dima Hamadeh on the autonomous Kurdish Women Foto: Tom Callemin
Amandine Gay, 'Ouvrir La Voix: les femmes noires se réapproprient la narration', 2017. Foto: Tom Callemin
Amandine Gay, 'Ouvrir La Voix: les femmes noires se réapproprient la narration', 2017. Foto: Tom Callemin
Saddie Choua, 'I’m sorry I can’t offer you tea, my hands are a little tight', 2014. Foto: Rachel Gruijters
Saddie Choua, 'I’m sorry I can’t offer you tea, my hands are a little tight', 2014. Foto: Rachel Gruijters
Françoise Dasques, 'La conférence
 des femmes - Nairobi 1985', 1985. Foto: Tom Callemin
Françoise Dasques, 'La conférence des femmes - Nairobi 1985', 1985. Foto: Tom Callemin

Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power bestaat uit een tentoonstelling en een publiek programma met lezingen, panelgesprekken, performances en filmvertoningen. In dit project komen verhalen uit de feministische strijd samen. Kwesties rond ras, gender en klasse worden belicht vanuit het zogenaamde intersectioneel denken, een benadering waarbij de samenloop van discriminatiegronden en de dynamiek die daaruit voortvloeit, zichtbaar wordt gemaakt. De titel van het project refereert aan de gelijknamige lezing uit 2009 van Gloria Wekker, welvermaard Surinaams-Nederlandse geleerde en een gevestigde naam binnen het transnationaal en zwart-Europese feministische discours.

Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power tracht voorbij het Westers feminisme te kijken en de origines van het transnationaal en intersectioneel feministisch perspectief in België en daarbuiten te traceren. Het vertrekpunt van het onderzoek lag bij de Gentse Academie die van 1989 tot 1996 werd geleid door kunsthistorica Chantal De Smet, de eerste (en tot nader order enige) vrouwelijke directeur. In de vroege jaren ’70 was De Smet een centrale figuur binnen de Gentse Dolle Mina’s, een van de eerste initiatieven binnen de tweede feministische golf in Vlaanderen. Ze was tevens een van de drijvende krachten achter het Belgische Angela Davis Komitee.

De tweede feministische golf bracht de Verenigde Naties ertoe stappen te zetten ter verbetering van de positie van de vrouw, wat resulteerde in het uitroepen van de periode 1976-1985 tot het decennium van de vrouw en de organisatie van vrouwenconferenties in Mexico City (1975), Kopenhagen (1980) en Nairobi (1985). FORUM ’85, de alternatieve conferentie van vrouwenbewegingen en ngo’s in Nairobi die parallel plaatsvond met het officiële VN-congres, is een sleutelmoment in de geschiedenis van het transnationale feminisme. Bijgewoond door 14.000 vrouwen, activisten en feministes uit overwegend niet-Westerse landen, vonden er voor het eerst op dergelijke schaal op wereldwijd niveau ontmoetingen en uitwisselingen van ideeën plaats.

Documenten uit publieke archieven die meer inzicht bieden in deze historische en lokale contexten vormen de ruggengraat van de tentoonstelling. Daarnaast werden beeldende kunstenaars Marwa Arsanios, Saddie Choua, Amandine Gay, Kapwani Kiwanga, Ato Malinda, Eva Olthof en het collectief Study Group for Solidarity and TransActions uitgenodigd om vanuit deze archieven en thematieken tot nieuw werk te komen. Een benadering vanuit een postkoloniale, transnationale of politiek emancipatorische context is daarbij eigen aan hun praktijk. Op deze manier bieden ze nieuwe kritische perspectieven op de geschiedenis en bepalen op hun beurt weer de vorm van een nieuwe golf van feminisme.

Het publieke programma wil nagaan hoe het feminisme vanuit een postkoloniaal perspectief begrippen als klasse, gender en ras radicaal kan herdenken. Het project gaat van start met een vertoning van La conférence des femmes – Naïrobi (1985) van Françoise Dasques over FORUM ’85, waarna Paola Bacchetta (hoogleraar Gender and Women’s Studies, University of California, Berkeley) in gesprek gaat met de Franse politicologe Françoise Vergès.

Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power wordt georganiseerd door KIOSK en KASK / School of Arts Gent in het kader van The Uses of Art – The Legacy of 1848 and 1989, een project geïnitieerd door de museumconfederatie L’Internationale met de steun van het Cultuurprogramma van de Europese Unie. Het project wordt gecureerd door Nataša Petrešin-Bachelez, Wim Waelput en assistent-curator Rachelle Dufour.

In samenwerking met Amsab-ISG, AVG-Carhif en Sophia asbl/vzw.

11.02.17 - 16.04.17

Shilpa Gupta

Opening: vrijdag 10 februari 2017 - 20:00

Tentoonstelling
Shilpa Gupta, ‘1:444557’, staal, messing plaatje (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:444557’, staal, messing plaatje (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:444557’, staal, messing plaatje (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:444557’, staal, messing plaatje (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘24:00:01’, flapbord (2010-12). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘24:00:01’, flapbord (2010-12). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017) & 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeiend in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017) & 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeiend in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017)
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017)
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017)
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017)
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017) & ‘Map Tracing # 1 – BE’, koperen pijp (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017) & ‘Map Tracing # 1 – BE’, koperen pijp (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Map Tracing # 1 – BE’, koperen pijp (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Map Tracing # 1 – BE’, koperen pijp (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017). Foto Tom Callemin

De Indiase kunstenaar Shilpa Gupta presenteert de solotentoonstelling Drawing in the Dark. De titel refereert aan de clandestiene bewegingen en praktijken in grensgebieden en aan de metafoor van de grens of lijn die meerdere hier tentoongestelde werken met elkaar verbindt. De tentoonstelling maakt deel uit van Gupta’s doorlopend onderzoek naar interrelaties tussen structuren, meer specifiek die van de staat en het individu, en hoe die herschaald worden op die plaatsen die zowel scheiding als periferie vormen. Verderbouwend op zes jaar onderzoek, voornamelijk in de grensgebieden van India en Bangladesh, vormt deze nieuwe reeks werken een uitbreiding van het My East is Your West-project dat Gupta in 2015 voor de Biënnale van Venetië ontwikkelde. In het najaar van 2016 reisde ze terug naar gebieden nabij de grensomheining waarmee India buurland Bangladesh omsingelt, de beruchte langste scheidingsbarrière in opbouw tussen twee natiestaten ter wereld. Volgens de kunstenaar staat het dagelijkse leven in die gebieden haaks op de overheidsintenties, en de stroom van mensen en goederen gaat voort, gedreven door historische en sociale affiniteiten, geografische continuïteit en economische nood.

De centraal opgestelde sculptuur 24:00:01 (flapbord, 2010-2012) wordt omringd door nieuwe werken die samen kunnen worden gezien als een bundeling van clandestiene verhalen. Sculpturen, tekeningen en foto’s schetsen samen een beeld van de subversieve, illegale en informele stroom van goederen, mensen en verlangens. Zo zijn het object omwonden met de rafels van een traditionele Dhakai Jamdani sari, de serie marihuana-tekeningen en de fotocollages met auto-onderdelen één voor één dragers van verhalen over ongeregistreerde reizen langs meanderende lijnen op de kaart.

Eerder dan een esthetische passieve beleving, probeert Gupta’s werk vragen uit te lokken bij de kijker. Ze start een dialoog op over de perceptie en de constructie van identiteit, alsook over thema’s die deze beïnvloeden zoals nationaliteit, technologie, religie, grenzen, conflicten, controle of censuur: “Ik ben geïnteresseerd in perceptie, en dus ook in hoe definities worden opgerokken of doorbroken – zij het door gender, geloof, of het concept van de natie. Er gaapt een kloof tussen de grotere constructie die een uniciteit voor zichzelf zoekt, en het fragment daarvan dat misschien iets helemaal anders betracht. En schijnbaar logische handelingen als aftekenen en meten, zijn mogelijks niet de weg naar oplossingen” (Shilpa Gupta in Indian Express, 2016).

In de grensgebieden die Gupta oproept in Drawing in the Dark tonen onze schijnbaar vaste wetten zich nog in constante beweging en voor discussie vatbaar. Het randgebied wordt getoond als een niemandsland waarbinnen zich praktijken en verhalen ‘in het donker’ ontwikkelen of als een parallel circuit van goederen dat ‘onzichtbaar’ onder het oog van de overheid opereert. De ‘wet’ van iedere identiteit wordt hier vervangen door een set voorwaardelijke regels waardoor er opnieuw speel- en denkruimte vrijkomt om onszelf in vraag te stellen.

De tentoonstelling is een coproductie van KIOSK, Bielefelder Kunstverein en Le centre d’art contemporain – la synagogue de Delme.

03.12.16 - 29.01.17

Dorothy Iannone

Tentoonstelling
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin
Dorothy Iannone, 'Lineage of Love', 2016. Foto: Tom Callemin

Lineage of Love

KIOSK presenteert Lineage of Love, de eerste solotentoonstelling van Dorothy Iannone (°1933, Boston, VS) in België. Als autodidact werkt Iannone intussen al meer dan een halve eeuw ononderbroken een eigenzinnig oeuvre uit waarbinnen ideeën rond emancipatie, seksualiteit, politiek en spirituele bewustwording centraal staan. Vanaf 1967 leefde ze samen met de Duits-Zwitserse kunstenaar Dieter Roth en sindsdien vergroeide haar persoonlijke (liefdes)leven met haar werk. Dit sterk autobiografische en verhalende karakter komt tot uiting in schilderijen, tekeningen, beeldromans, sculpturen, kunstenaarsboeken, tekst-, collage- en fotowerken.

Al deze media komen in hun verscheidenheid aan bod in Lineage of Love, die zowel haar vroege als recente praktijk in beeld brengt. Enkele sleutelwerken zoals de sculptuur I Was Thinking of You en de tekeningenseries An Icelandic Saga en The Story of Bern worden gecombineerd met minder bekend werk: van een vroeg abstracte schilderij, over een serie collages met Japans papier en bladgoud, tot een zelfportret in polaroidvorm en een kook- en dagboek uit 1969. Op deze manier tracht de tentoonstelling een portret te schetsen van een veelzijdig kunstenaar die altijd in beweging is geweest, op zoek naar een symbiose tussen kunst en haar persoonlijke verhalen, ontmoetingen en liefdes.

In de jaren 1960 maakte Iannone abstract expressionistisch werk, vanaf de jaren 1970 is ze echter een meer figuratieve richting opgegaan met als centrale onderwerp zichzelf, haar partner en wat zij noemt de ‘ecstatic unity’. Het lichaam van Iannone, afgebeeld als een met weelderige juwelen overladen, goddelijke Matriarch, verstrengelt met dat van haar Muze, Dieter Roth. Zwarte lijnen en kleurvelden vormen drukke mozaïeken en vlakke schouwspelen van copulerende koppels wier mannelijke en vrouwelijke lichaamsdelen inwisselbaar worden en opgaan in een spiritueel samenzijn. De vrouwen vieren zelfverzekerd de teugels, ze brengen een verhaal van liefde, seks, verraad en macht. De seksuele daad wordt benadrukt en gevierd, net zoals dit in de Oudheid gedaan en verbeeld werd. Iannone’s vele reizen naar Azië en Europa sijpelen ook qua techniek en motieven door in haar werk. De perspectiefloze composities doen denken aan Japanse houtdrukken, Griekse vazen of erotische schilderijen uit het midden Oosten, de kleurrijke mozaïeken en mandala-vormen aan het Boeddhisme, het Byzantijnse rijk of de 17de-eeuwse Barok.

Het werk van Iannone was regelmatig het voorwerp van censuur en het bleef lange tijd onderbelicht. Met de start van het nieuwe millennium kwam daar echter verandering in. Zo kreeg ze solotentoonstellingen in onder andere Air de Paris, Parijs (2015); Peres Projects, Berlijn (2014); Migros Museum für Gegenwartskunst, Zürich (2014); Berlinische Galerie, Berlijn (2014); New Museum, New York (2009) en Kunsthalle Wien, Wenen (2006).