KIOSK

Openingsuren tijdens tentoonstellingen
Maandag tot vrijdag: 14:00 – 18:00
Zaterdag, Zondag: 11:00 – 18:00

Locatie
Louis Pasteurlaan 2
9000 Gent, België
google map
         
Office
Kunstensite vzw
Jozef Kluyskenstraat 2
9000 Gent
Belgium
+32 (0)9 243 36 45
+32 (0)9 243 36 44
kiosk@hogent.be

Claudia Wieser 'Furniture' tentoonstelling in KIOSK in 2012 © Laurent Fobe
Claudia Wieser 'Furniture' tentoonstelling in KIOSK in 2012 © Laurent Fobe
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', tentoonstelling in KIOSK in 2012, © Laurent Fobe
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', tentoonstelling in KIOSK in 2012, © Laurent Fobe
Tentoonstellingszicht van Kelly Schachts performance & Annika Erikssons film 'I am the dog that was always here (loop)' in 2013, © Laurent Fobe
Tentoonstellingszicht van Kelly Schachts performance & Annika Erikssons film 'I am the dog that was always here (loop)' in 2013, © Laurent Fobe
Slavs and Tatars, 'Friendship of Nations/Polish Shi’ite Showbiz' tentoonstelling in KIOSK in 2011 © Yana Foque
Slavs and Tatars, 'Friendship of Nations/Polish Shi’ite Showbiz' tentoonstelling in KIOSK in 2011 © Yana Foque
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', tentoonstelling in KIOSK in 2013, © Laurent Fobe
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', tentoonstelling in KIOSK in 2013, © Laurent Fobe
Vincent Meesen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for Recognition' tentoonstelling in KIOSK in 2013 © Tom Callemin
Vincent Meesen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for Recognition' tentoonstelling in KIOSK in 2013 © Tom Callemin
Over KIOSK

Sinds 2006 presenteert KIOSK actuele beeldende kunst met werk van opkomende nationale en internationale kunstenaars. Jaarlijks worden vier tentoonstellingen gerealiseerd, doorgaans in de vorm van duopresentaties. Hierbij gaat bijzondere aandacht uit naar creatie en het individuele traject van de kunstenaar.



KIOSK startte in 2006 zijn activiteiten met kleinschalige individuele presentaties in een glazen paviljoen. Die tijdelijke locatie werd in 2010 ingeruild voor de huidige expositieruimte op de Gentse Bijlokesite, in het voormalig Klinisch en Poliklinisch Instituut zoals dit in 1905 gerealiseerd werd door architect Louis Cloquet, een prominente Belgische vertegenwoordiger van de neogotische bouwstijl. De tentoonstellingszalen vervulden oorspronkelijk de functie van didactisch anatomisch auditorium. Achter de bakstenen neogotische façade gaat een ingenieuze constructie met glas en ijzer schuil. Het specifieke architecturale karakter van de tentoonstellingsruimte daagt kunstenaars uit om hiermee aan de slag te gaan in hun presentatie en nieuw werk te maken.

KIOSK is een initiatief van Kunstensite vzw en de School of Arts van de Hogeschool Gent.
De werking van KIOSK wordt ondersteund door de Vlaamse Overheid. KIOSK krijgt bijkomende steun van de stad Gent en de provincie Oost-Vlaanderen.

Team KIOSK:
Wim Waelput
Liene Aerts
Sam Van Ingelgem
Rachel Gruijters

Raad van Bestuur:
Lars Kwakkenbos (voorzitter)
Katrien Reist
Iris Paschalidis
Claudine Hellweg
Wim De Temmerman
Dries De Wit

Ontwerp:
Boy Vereecken

Website:
Claire Stragier
02.12.17 - 04.02.18

Nazgol Ansarinia

Opening: vrijdag 1 december 2017 - 20:00

Huidige tentoonstelling
(c) Nazgol Ansarinia
(c) Nazgol Ansarinia
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin

Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth

Nazgol Ansarinia presenteert de tentoonstelling Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth in KIOSK.

Aan de hand van tekeningen, collages, sculpturen, muur- en textielwerken schetst de Iraanse kunstenaar Nazgol Ansarinia een portret van het dagelijkse leven in haar geboortestad Teheran en haar positie binnen deze context. Ze groeit mee met een stad die vandaag bijna 14 miljoen inwoners telt en in sneltempo van aangezicht verandert. Het kapitalisme baant steeds dieper zijn weg in de hedendaagse Iraanse samenleving, er is een tekort aan woongelegenheid, de vastgoedmarkt boomt en overal maken huizen plaats voor nieuwe torenhoge appartementsblokken of winkelcentra, wat leidt tot een onophoudelijke en paradoxale cyclus van constructie en deconstructie.

Ieder individu vormt een schakel in dit proces van ‘groei’ en is net zoals de stad zelf onderhevig aan bepaalde onderliggende codes en dynamieken. Het is de spanningsrelatie tussen haar persoonlijke gewaarwordingen en het publieke, gereguleerde leven in Teheran die telkens opnieuw naar boven komt in Ansarinia’s werk: “Ik heb zoveel lagen herinneringen uit elke hoek van deze stad. Aan elk stuk van de stad hangen herinneringen vast uit verschillende periodes van mijn leven. Ik denk dat het dit is wat dit snelle bouwproces tegelijk zo destructief maakt. Het neemt ons collectieve en individuele geheugen weg. Woonbuurten veranderen zo snel dat ze onherkenbaar zijn. Als je je niet kan verhouden tot de ruimte, loop je verloren.” uit ‘The Artist and their City’, door The Guardian / Tate, 2016).

De kunstenaar keert een sociaal systeem, een stedelijke ontwikkeling of een regelgeving binnenstebuiten, dissecteert en ondervraagt deze, om vervolgens in de reconstructie ervan een collectief bewustzijn of gevoel bloot te leggen. In haar tentoonstelling in KIOSK filmt en analyseert ze bijvoorbeeld de afbraak van een gebouw in Teheran en verwerkt de ‘afdrukken’ hiervan in de vorm van video en sculptuur. Het videowerk Fragment 1, Demolishing buildings, buying waste registreert hoe het gebouw over een periode van 16 dagen gesloopt wordt met schop en houweel. Het werk is een poging om het moment tussen afbraak en creatie te vatten en illustreert het gegeven dat er voor elk nieuw gebouw eenzelfde hoeveelheid materiaal opzij wordt geschoven.

Het puin dat in het videowerk wordt weggedragen, wordt in KIOSK symbolisch terug ingezet als een nieuwe bouwsteen. Het puin wordt opengelegd, gesorteerd en gereconstrueerd tot nieuwe sculpturen van plaaster en keramiek. Daarnaast toont ze een serie collages waarin ze artikels met een politieke of economische insteek uit verschillende Iraanse kranten samenweeft tot mozaïekvlakken. Wat al deze tentoongestelde werken verbindt, is de volgende gedachte van Ansarinia: “Ik ben een deconstructionist die een reconstructie maakt uit de uiteengereten elementen die iets nieuws onthullen over iets dat zo banaal is dat het niet opgemerkt wordt, zo repetitief dat het deel wordt van het routineuze leven.” Het is haar manier om vorm te geven aan, en vat te krijgen op de ontelbare groeimechanismen die deze stad momenteel bepalen.

Huidige tentoonstelling
(c) Christoph Meier
(c) Christoph Meier
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin

C O CO

De Oostenrijkse kunstenaar Christoph Meier (1980, woont en werkt in Wenen) zoekt met zijn tentoonstelling C O CO mogelijke wisselwerkingen op tussen zijn werk, de bezoeker en de tentoonstellingsruimtes van KIOSK. Vertrekkend van de specifieke architectuur en geschiedenis van de plek, stelt Meier nieuwe architecturale en sociale ruimtes voor aan de hand van een rasterstructuur van bamboestokken, nieuwe en bestaande sculpturen en een videowerk.

De tentoonstelling bouwt voort op de samenwerking tussen de kunstenaar en drie kunstinstellingen: C O CO is een afgeleide vorm van C & O, de tentoonstelling die Meier vorig jaar in Kunstverein Hamburg presenteerde, maar zal op haar beurt ook de basis vormen voor Meiers tentoonstelling volgend jaar in Casino Luxembourg. Bij elk van de locaties vormt de eigenheid van de ruimte het vertrekpunt en komen nieuwe zijwegen tijdelijk samen.

Meiers praktijk onderzoekt de tentoonstellingscontext als een plaats voor sociale interactie en de manier waarop deze context hedendaagse kunst produceert en presenteert. Hij zoekt naar tussenvormen die de ruimte accentueren, maar ze tegelijkertijd ook in vraag stellen. Dit resulteert vaak in invasieve of absurdistische ingrepen waarbij er een spanning ontstaat tussen de bestaande institutionele ruimte en het architecturale en/of sculpturale werk dat de kunstenaar ertegenover zet.

In KIOSK positioneert Meier tegenover de dominante, centrale koepelruimte – een voormalig anatomisch auditorium – een schijnbaar lichte, primitieve structuur die zich niet in één oogopslag laat overschouwen en al even eigenzinnig en theatraal is als de omringende architectuur. Bamboestokken palmen ostentatief de ruimte in. Terwijl ze een strakke, nauwgezet uitgedachte modulaire structuur volgen, penetreren ze de architectuur repetitief en compromisloos, dwars door baksteen en glaspartijen heen. Binnen- en buitenruimtes komen in onderling verband te staan. Het aan de bestaande ruimte opgelegde rasterwerk beperkt de bewegingsvrijheid van de bezoeker, maar breidt tegelijkertijd ook het gezichtsveld uit. Het voegt een nieuw kader toe waarbinnen we een oneindig aantal imaginaire ruimtes kunnen projecteren. 

De sculpturen die rond het bamboewerk gepositioneerd staan, bestaan uit gevonden of herdachte materialen die voornamelijk met ambacht, industrie of technologie geassocieerd kunnen worden. De uit geplooide of geperforeerde metalen platen bestaande containervormen hangen ergens tussen open of gesloten, uniek of serieel, afstandelijk of immersief, functioneel of disfunctioneel, minimalistisch of complex in. Dit spel met tegenstellingen, herhaling, performance en deconstructie houdt de objecten continu in beweging en vermijdt een eenzijdige interpretatie. Meier hoopt zijn ‘sociale vormen’ los te zien komen van wat ze zijn en samen met de bezoeker op zoek te gaan naar wat ze kunnen zijn. Zo worden ze podium, sokkel, tafel, kortom dragers van betekenis waarmee in dialoog gegaan kan worden.

Naar aanleiding van de tentoonstelling verschijnt er een monografie in coproductie met Kunstverein Hamburg en Casino Luxembourg, uitgegeven door Mousse Publishing. Deze publicatie wordt op donderdag 12 oktober voorgesteld in KIOSK.

De tentoonstelling wordt gerealiseerd in samenwerking met Kunstverein Hamburg & Casino Luxembourg - Forum d’art contemporain. Met steun van Budeskanzleramt Österreich.

Cover boek 'C O CO'

C O CO

Auteur: Bettina Steinbrügge, Wim Waelput, Kevin Muhlen, Vanessa Joan Müller, Thomas D. Trummer, Anna Nowak

C O CO verschijnt naar aanleiding van Christoph Meier's gelijknamige tentoonstelling in KIOSK. Het boek ontstond in coproductie met Kunstverein Hamburg en Casino Luxembourg, uitgegeven door Mousse Publishing.

Het boek werd voorgesteld op donderdag 12 oktober in KIOSK, na een gesprek met curator Nadine Droste in de Cirque, in het kader van de KASKlezingen.
Ook online te bestellen, via www.moussepublishing.com/?product=christoph-meier-c-o

more

29.04.17 - 16.06.17

Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power

Tentoonstelling
"The Great Court," at the opening ceremony of the World Conference on the UN Decade for Women, University of Nairobi, Kenya, 1985. From “Forum '85 NGO Planning Committee Final Report: Nairobi, Kenya”. © Sophia Smith Collection, Smith College (Northampton, MA).
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Tom Callemin
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Tom Callemin
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Tom Callemin
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Tom Callemin
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
'Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power', 2017. Foto: Rachel Gruijters
Saddie Choua, 'Am I The Only One Who Is Like Me?', 2017. Foto: Tom Callemin
Saddie Choua, 'Am I The Only One Who Is Like Me?', 2017. Foto: Tom Callemin
Kapwani Kiwanga, 'Tablets', 2017. Foto: Tom Callemin
Kapwani Kiwanga, 'Tablets', 2017. Foto: Tom Callemin
Eva Olthof, 'If it were my turn to speak', 2017. Foto: Tom Callemin
Eva Olthof, 'If it were my turn to speak', 2017. Foto: Tom Callemin
Study Group for Solidarity and TransActions, 'Prologue', 2017. Foto: Tom Callemin
Study Group for Solidarity and TransActions, 'Prologue', 2017. Foto: Tom Callemin
Marwa Arsanios, The exhibited material is part of an ongoing research by Arsanios and Dima Hamadeh on the autonomous Kurdish Women Foto: Tom Callemin
Marwa Arsanios, The exhibited material is part of an ongoing research by Arsanios and Dima Hamadeh on the autonomous Kurdish Women Foto: Tom Callemin
Amandine Gay, 'Ouvrir La Voix: les femmes noires se réapproprient la narration', 2017. Foto: Tom Callemin
Amandine Gay, 'Ouvrir La Voix: les femmes noires se réapproprient la narration', 2017. Foto: Tom Callemin
Saddie Choua, 'I’m sorry I can’t offer you tea, my hands are a little tight', 2014. Foto: Rachel Gruijters
Saddie Choua, 'I’m sorry I can’t offer you tea, my hands are a little tight', 2014. Foto: Rachel Gruijters
Françoise Dasques, 'La conférence
 des femmes - Nairobi 1985', 1985. Foto: Tom Callemin
Françoise Dasques, 'La conférence des femmes - Nairobi 1985', 1985. Foto: Tom Callemin

Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power bestaat uit een tentoonstelling en een publiek programma met lezingen, panelgesprekken, performances en filmvertoningen. In dit project komen verhalen uit de feministische strijd samen. Kwesties rond ras, gender en klasse worden belicht vanuit het zogenaamde intersectioneel denken, een benadering waarbij de samenloop van discriminatiegronden en de dynamiek die daaruit voortvloeit, zichtbaar wordt gemaakt. De titel van het project refereert aan de gelijknamige lezing uit 2009 van Gloria Wekker, welvermaard Surinaams-Nederlandse geleerde en een gevestigde naam binnen het transnationaal en zwart-Europese feministische discours.

Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power tracht voorbij het Westers feminisme te kijken en de origines van het transnationaal en intersectioneel feministisch perspectief in België en daarbuiten te traceren. Het vertrekpunt van het onderzoek lag bij de Gentse Academie die van 1989 tot 1996 werd geleid door kunsthistorica Chantal De Smet, de eerste (en tot nader order enige) vrouwelijke directeur. In de vroege jaren ’70 was De Smet een centrale figuur binnen de Gentse Dolle Mina’s, een van de eerste initiatieven binnen de tweede feministische golf in Vlaanderen. Ze was tevens een van de drijvende krachten achter het Belgische Angela Davis Komitee.

De tweede feministische golf bracht de Verenigde Naties ertoe stappen te zetten ter verbetering van de positie van de vrouw, wat resulteerde in het uitroepen van de periode 1976-1985 tot het decennium van de vrouw en de organisatie van vrouwenconferenties in Mexico City (1975), Kopenhagen (1980) en Nairobi (1985). FORUM ’85, de alternatieve conferentie van vrouwenbewegingen en ngo’s in Nairobi die parallel plaatsvond met het officiële VN-congres, is een sleutelmoment in de geschiedenis van het transnationale feminisme. Bijgewoond door 14.000 vrouwen, activisten en feministes uit overwegend niet-Westerse landen, vonden er voor het eerst op dergelijke schaal op wereldwijd niveau ontmoetingen en uitwisselingen van ideeën plaats.

Documenten uit publieke archieven die meer inzicht bieden in deze historische en lokale contexten vormen de ruggengraat van de tentoonstelling. Daarnaast werden beeldende kunstenaars Marwa Arsanios, Saddie Choua, Amandine Gay, Kapwani Kiwanga, Ato Malinda, Eva Olthof en het collectief Study Group for Solidarity and TransActions uitgenodigd om vanuit deze archieven en thematieken tot nieuw werk te komen. Een benadering vanuit een postkoloniale, transnationale of politiek emancipatorische context is daarbij eigen aan hun praktijk. Op deze manier bieden ze nieuwe kritische perspectieven op de geschiedenis en bepalen op hun beurt weer de vorm van een nieuwe golf van feminisme.

Het publieke programma wil nagaan hoe het feminisme vanuit een postkoloniaal perspectief begrippen als klasse, gender en ras radicaal kan herdenken. Het project gaat van start met een vertoning van La conférence des femmes – Naïrobi (1985) van Françoise Dasques over FORUM ’85, waarna Paola Bacchetta (hoogleraar Gender and Women’s Studies, University of California, Berkeley) in gesprek gaat met de Franse politicologe Françoise Vergès.

Show Me Your Archive and I Will Tell You Who is in Power wordt georganiseerd door KIOSK en KASK / School of Arts Gent in het kader van The Uses of Art – The Legacy of 1848 and 1989, een project geïnitieerd door de museumconfederatie L’Internationale met de steun van het Cultuurprogramma van de Europese Unie. Het project wordt gecureerd door Nataša Petrešin-Bachelez, Wim Waelput en assistent-curator Rachelle Dufour.

In samenwerking met Amsab-ISG, AVG-Carhif en Sophia asbl/vzw.

11.02.17 - 16.04.17

Shilpa Gupta

Opening: vrijdag 10 februari 2017 - 20:00

Tentoonstelling
Shilpa Gupta, ‘1:444557’, staal, messing plaatje (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:444557’, staal, messing plaatje (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:444557’, staal, messing plaatje (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:444557’, staal, messing plaatje (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘24:00:01’, flapbord (2010-12). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘24:00:01’, flapbord (2010-12). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017) & 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeiend in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017) & 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeiend in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘1:2138’, vitrine, messing plaatje, in repen gescheurd kledingstuk (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017)
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017)
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017)
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017)
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Untitled', papier, pigment van marihuana, groeit in de nabijheid van een checkpoint (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, 'Unnoticed', foto's van de hemel in grensgebieden & gefragmenteerde, 2de handse atuo-onderdelen (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017) & ‘Map Tracing # 1 – BE’, koperen pijp (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017) & ‘Map Tracing # 1 – BE’, koperen pijp (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Map Tracing # 1 – BE’, koperen pijp (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Map Tracing # 1 – BE’, koperen pijp (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017). Foto Tom Callemin
Shilpa Gupta, ‘Song of the Ground’, mechanische installatie, rivierstenen uit grensgebied (2017). Foto Tom Callemin

De Indiase kunstenaar Shilpa Gupta presenteert de solotentoonstelling Drawing in the Dark. De titel refereert aan de clandestiene bewegingen en praktijken in grensgebieden en aan de metafoor van de grens of lijn die meerdere hier tentoongestelde werken met elkaar verbindt. De tentoonstelling maakt deel uit van Gupta’s doorlopend onderzoek naar interrelaties tussen structuren, meer specifiek die van de staat en het individu, en hoe die herschaald worden op die plaatsen die zowel scheiding als periferie vormen. Verderbouwend op zes jaar onderzoek, voornamelijk in de grensgebieden van India en Bangladesh, vormt deze nieuwe reeks werken een uitbreiding van het My East is Your West-project dat Gupta in 2015 voor de Biënnale van Venetië ontwikkelde. In het najaar van 2016 reisde ze terug naar gebieden nabij de grensomheining waarmee India buurland Bangladesh omsingelt, de beruchte langste scheidingsbarrière in opbouw tussen twee natiestaten ter wereld. Volgens de kunstenaar staat het dagelijkse leven in die gebieden haaks op de overheidsintenties, en de stroom van mensen en goederen gaat voort, gedreven door historische en sociale affiniteiten, geografische continuïteit en economische nood.

De centraal opgestelde sculptuur 24:00:01 (flapbord, 2010-2012) wordt omringd door nieuwe werken die samen kunnen worden gezien als een bundeling van clandestiene verhalen. Sculpturen, tekeningen en foto’s schetsen samen een beeld van de subversieve, illegale en informele stroom van goederen, mensen en verlangens. Zo zijn het object omwonden met de rafels van een traditionele Dhakai Jamdani sari, de serie marihuana-tekeningen en de fotocollages met auto-onderdelen één voor één dragers van verhalen over ongeregistreerde reizen langs meanderende lijnen op de kaart.

Eerder dan een esthetische passieve beleving, probeert Gupta’s werk vragen uit te lokken bij de kijker. Ze start een dialoog op over de perceptie en de constructie van identiteit, alsook over thema’s die deze beïnvloeden zoals nationaliteit, technologie, religie, grenzen, conflicten, controle of censuur: “Ik ben geïnteresseerd in perceptie, en dus ook in hoe definities worden opgerokken of doorbroken – zij het door gender, geloof, of het concept van de natie. Er gaapt een kloof tussen de grotere constructie die een uniciteit voor zichzelf zoekt, en het fragment daarvan dat misschien iets helemaal anders betracht. En schijnbaar logische handelingen als aftekenen en meten, zijn mogelijks niet de weg naar oplossingen” (Shilpa Gupta in Indian Express, 2016).

In de grensgebieden die Gupta oproept in Drawing in the Dark tonen onze schijnbaar vaste wetten zich nog in constante beweging en voor discussie vatbaar. Het randgebied wordt getoond als een niemandsland waarbinnen zich praktijken en verhalen ‘in het donker’ ontwikkelen of als een parallel circuit van goederen dat ‘onzichtbaar’ onder het oog van de overheid opereert. De ‘wet’ van iedere identiteit wordt hier vervangen door een set voorwaardelijke regels waardoor er opnieuw speel- en denkruimte vrijkomt om onszelf in vraag te stellen.

De tentoonstelling is een coproductie van KIOSK, Bielefelder Kunstverein en Le centre d’art contemporain – la synagogue de Delme.