KIOSK

Openingsuren tijdens tentoonstellingen
Maandag tot vrijdag: 14:00 – 18:00
Zaterdag, Zondag: 11:00 – 18:00

Locatie
Louis Pasteurlaan 2
9000 Gent, België
google map
         
Office
Kunstensite vzw
Jozef Kluyskenstraat 2
9000 Gent
Belgium
+32 (0)9 243 36 45
+32 (0)9 243 36 44
kiosk@hogent.be

Claudia Wieser 'Furniture' tentoonstelling in KIOSK in 2012 © Laurent Fobe
Claudia Wieser 'Furniture' tentoonstelling in KIOSK in 2012 © Laurent Fobe
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', tentoonstelling in KIOSK in 2012, © Laurent Fobe
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', tentoonstelling in KIOSK in 2012, © Laurent Fobe
Tentoonstellingszicht van Kelly Schachts performance & Annika Erikssons film 'I am the dog that was always here (loop)' in 2013, © Laurent Fobe
Tentoonstellingszicht van Kelly Schachts performance & Annika Erikssons film 'I am the dog that was always here (loop)' in 2013, © Laurent Fobe
Slavs and Tatars, 'Friendship of Nations/Polish Shi’ite Showbiz' tentoonstelling in KIOSK in 2011 © Yana Foque
Slavs and Tatars, 'Friendship of Nations/Polish Shi’ite Showbiz' tentoonstelling in KIOSK in 2011 © Yana Foque
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', tentoonstelling in KIOSK in 2013, © Laurent Fobe
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', tentoonstelling in KIOSK in 2013, © Laurent Fobe
Vincent Meesen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for Recognition' tentoonstelling in KIOSK in 2013 © Tom Callemin
Vincent Meesen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for Recognition' tentoonstelling in KIOSK in 2013 © Tom Callemin
Over KIOSK

Sinds 2006 presenteert KIOSK actuele beeldende kunst met werk van opkomende nationale en internationale kunstenaars. Jaarlijks worden vier tentoonstellingen gerealiseerd, doorgaans in de vorm van duopresentaties. Hierbij gaat bijzondere aandacht uit naar creatie en het individuele traject van de kunstenaar.



KIOSK startte in 2006 zijn activiteiten met kleinschalige individuele presentaties in een glazen paviljoen. Die tijdelijke locatie werd in 2010 ingeruild voor de huidige expositieruimte op de Gentse Bijlokesite, in het voormalig Klinisch en Poliklinisch Instituut zoals dit in 1905 gerealiseerd werd door architect Louis Cloquet, een prominente Belgische vertegenwoordiger van de neogotische bouwstijl. De tentoonstellingszalen vervulden oorspronkelijk de functie van didactisch anatomisch auditorium. Achter de bakstenen neogotische façade gaat een ingenieuze constructie met glas en ijzer schuil. Het specifieke architecturale karakter van de tentoonstellingsruimte daagt kunstenaars uit om hiermee aan de slag te gaan in hun presentatie en nieuw werk te maken.

KIOSK is een initiatief van Kunstensite vzw en de School of Arts van de Hogeschool Gent.
De werking van KIOSK wordt ondersteund door de Vlaamse Overheid. KIOSK krijgt bijkomende steun van de stad Gent en de provincie Oost-Vlaanderen.

Team KIOSK:
Wim Waelput
Liene Aerts
Sam Van Ingelgem
Rachel Gruijters

Raad van Bestuur:
Lars Kwakkenbos (voorzitter)
Katrien Reist
Iris Paschalidis
Claudine Hellweg
Wim De Temmerman
Dries De Wit

Ontwerp:
Boy Vereecken

Website:
Claire Stragier
22.04.18 - 15.06.18

Latifa Echakhch

Opening: zaterdag 21 april 2018 - 20:00

Tentoonstelling
© Latifa Echakhch. Photo: archives kamel mennour, Paris/London
© Latifa Echakhch. Photo: archives kamel mennour, Paris/London
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin
Latifa Echakhch, 'Falling, lovely and beautiful', 2018. Foto: Tom Callemin

Falling, lovely and beautiful

Onder de titel Falling, lovely and beautiful stelt de Frans-Marokkaanse kunstenaar Latifa Echakhch (1974, woont in Martigny, Zwitserland) een reeks nieuw werken voor in KIOSK: een installatie met bronzen klokken, een performatief videowerk en een serie inkttekeningen. De werken ontdoen objecten of teksten van hun oorspronkelijke betekenis en context om plaats te maken voor nieuwe interpretaties, een werkwijze die eigen is aan de praktijk van Echakhch. Vanuit de noodzaak om bepaalde vooroordelen, contradicties en stereotypes uit onze maatschappij te counteren, isoleert en bevraagt ze materialen die daar symbool voor staan. Door het materiaal vervolgens te verplaatsen naar een nieuwe drager of ruimte kunnen nieuwe betekenissen of onverwachte kenmerken vrijkomen.

Echakhch approprieert, ontmantelt en re-presenteert alledaagse materialen en eenvoudige objecten. Ze put daarvoor uit haar persoonlijke herinnering, onze gedeelde geschiedenis en cultureel erfgoed zoals literatuur, filosofie en muziek. Wat ze in vraag stelt, zijn vooropgezette noties over identiteit, nationaliteit, religie en authenticiteit. Ze onderzoekt ook haar eigen versplinterde, met symboliek beladen cultuur in een taal die gevoelig, maar tegelijkertijd ook heel krachtig is. Politiek en poëzie vloeien samen in met persoonlijke, historische en culturele referenties gevulde installaties of omgevingen.

Dit geldt zeker ook voor de tentoonstelling Falling, lovely and beautiful, waarvan de titel vrijelijk refereert naar de songtekst van Nick Caves As I sat sadly by her side.

De monumentale, in stukken gevallen bronzen klokken die onder de centrale koepel liggen, zijn exacte replica’s van de klokken uit de in 1942 gebombardeerde Mariakerk in het Duitse stadje Lübeck. De kerk is intussen volledig gerestaureerd, maar de klokken liggen nog steeds daar waar ze destijds naar beneden vielen.

Terwijl de uiteengevallen klokken eerst en vooral de stilte benadrukken in de vorm van verstilde noten of gedempt geweld, weerklinken vanuit de zijruimte pianonoten te midden van een hels lawaai. Voor dit videowerk trekt Echakhch simultaan een daad van creatie én destructie op gang door een pianist het klavier te laten bespelen terwijl het instrument kapot wordt geslagen met sloophamers.

Op een gelijkaardige deconstruerende manier gaat Echakhch Arabische poëzie te lijf in haar tekeningen in de kabinetruimtes. Van de oorspronkelijke teksten blijven in haar met inkt op krantenpapier getekende ‘transcripties’ enkel de lees- en klinkertekens staan. Binnen deze specifieke literaire context zijn het normaal gezien net deze verbindende klanken, ook wel hulptekens genoemd, die betekenis geven aan de zin, het gedicht. Maar hier blijven de vellen krantenpapier grotendeels oningevuld. Er resten enkel nog de onleesbare bijklanken. De tekst wordt met andere woorden een abstracte tekening die een volledig nieuwe lezing in zich draagt.

De tentoonstelling wordt gerealiseerd met steun van Swiss Arts Council Pro Helvetia.

17.02.18 - 08.04.18

Nida Sinnokrot

Opening: vrijdag 16 februari 2018 - 20:00

Tentoonstelling
© Nida Sinnokrot
© Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Nida Sinnokrot
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin
Nida Sinnokrot, 'Exquisite Rotation', 2018. Foto: Tom Callemin

Exquisite Rotation

Filmmaker en installatiekunstenaar Nida Sinnokrot (1971, VS) presenteert een reeks sculpturale en filmische installaties in de ruimtes van KIOSK. Sommige van de werken zijn nieuw, andere werden geherinterpreteerd voor deze context, maar ze vertellen allemaal iets over de geschiedenis, de beeldvorming of het politieke potentieel van ‘machines’ zoals foto- of filmapparatuur. Voor deze gelegenheid verzameld in één tentoonstellingsruimte, zullen ze onder de noemer Exquisite Rotation een nieuwe, op elkaar afgestemde beweging vormen.

De werken in de tentoonstelling belichten een andere manier van kijken waarbij de lineaire tijd en het vaste perspectief dat we associëren met het traditionele filmscherm, de fotolens of het projectiescherm ontregeld worden. Sinnokrot tracht de mechaniek van massamedia zoals foto en film open te breken en zet daar nieuwe, kritische vertelvormen tegenover. Hierbij tracht hij vaak meerdere onderliggende betekenislagen in één krachtig, abstract beeld of poëtische ervaring te vatten.

Zijn camera functioneert als een instrument waarmee hij over zijn thuisland, ontheemding en de relatie tussen technologie en kolonialisme kan vertellen. Met zijn verlangen om de cinematografische machine zoals wij deze kennen te bevrijden, drukt hij met andere woorden tevens zijn eigen hybride identiteit uit. Sinnokrot woont en werkt in Jeruzalem, maar groeide als kind van Palestijnse ouders op in Algerije om daarna als tiener naar de VS te verhuizen.

De tentoonstelling wordt opgebouwd rond een centrale installatie in de koepelruimte waarin filmbeelden horizontaal in plaats van verticaal lopen en de afspeelsnelheid bepaald wordt door de interactie met het publiek. Met elke stap registreert de film krassen, waardoor er onmiddellijk een proces van onomkeerbaar verval in werking treedt. Sinnokrot beschrijft deze ‘horizontale cinema’ als een middel waarmee de materiële realiteit van geweld en de mediatie, manipulatie en verspreiding ervan via technologie aangekaart kan worden: “Dit geweld wordt weerspiegeld in de machine zelf, en de relatie tussen trauma en waarneming krijgt vorm in de botsing tussen technologieën en systemen. Het is cinema en oorlog. Het is de ervaring van verdreven en ontheemde volkeren.”

De tentoonstelling wordt georganiseerd in het kader van Under Construction Festival in Gent en Ramallah.

02.12.17 - 04.02.18

Nazgol Ansarinia

Tentoonstelling
(c) Nazgol Ansarinia
(c) Nazgol Ansarinia
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin
Nazgol Ansarinia, 'Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth', 2017. Foto: Tom Callemin

Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth

Nazgol Ansarinia presenteert de tentoonstelling Fragments, Particles and the Mechanisms of Growth in KIOSK.

Aan de hand van tekeningen, collages, sculpturen, muur- en textielwerken schetst de Iraanse kunstenaar Nazgol Ansarinia een portret van het dagelijkse leven in haar geboortestad Teheran en haar positie binnen deze context. Ze groeit mee met een stad die vandaag bijna 14 miljoen inwoners telt en in sneltempo van aangezicht verandert. Het kapitalisme baant steeds dieper zijn weg in de hedendaagse Iraanse samenleving, er is een tekort aan woongelegenheid, de vastgoedmarkt boomt en overal maken huizen plaats voor nieuwe torenhoge appartementsblokken of winkelcentra, wat leidt tot een onophoudelijke en paradoxale cyclus van constructie en deconstructie.

Ieder individu vormt een schakel in dit proces van ‘groei’ en is net zoals de stad zelf onderhevig aan bepaalde onderliggende codes en dynamieken. Het is de spanningsrelatie tussen haar persoonlijke gewaarwordingen en het publieke, gereguleerde leven in Teheran die telkens opnieuw naar boven komt in Ansarinia’s werk: “Ik heb zoveel lagen herinneringen uit elke hoek van deze stad. Aan elk stuk van de stad hangen herinneringen vast uit verschillende periodes van mijn leven. Ik denk dat het dit is wat dit snelle bouwproces tegelijk zo destructief maakt. Het neemt ons collectieve en individuele geheugen weg. Woonbuurten veranderen zo snel dat ze onherkenbaar zijn. Als je je niet kan verhouden tot de ruimte, loop je verloren.” uit ‘The Artist and their City’, door The Guardian / Tate, 2016).

De kunstenaar keert een sociaal systeem, een stedelijke ontwikkeling of een regelgeving binnenstebuiten, dissecteert en ondervraagt deze, om vervolgens in de reconstructie ervan een collectief bewustzijn of gevoel bloot te leggen. In haar tentoonstelling in KIOSK filmt en analyseert ze bijvoorbeeld de afbraak van een gebouw in Teheran en verwerkt de ‘afdrukken’ hiervan in de vorm van video en sculptuur. Het videowerk Fragment 1, Demolishing buildings, buying waste registreert hoe het gebouw over een periode van 16 dagen gesloopt wordt met schop en houweel. Het werk is een poging om het moment tussen afbraak en creatie te vatten en illustreert het gegeven dat er voor elk nieuw gebouw eenzelfde hoeveelheid materiaal opzij wordt geschoven.

Het puin dat in het videowerk wordt weggedragen, wordt in KIOSK symbolisch terug ingezet als een nieuwe bouwsteen. Het puin wordt opengelegd, gesorteerd en gereconstrueerd tot nieuwe sculpturen van plaaster en keramiek. Daarnaast toont ze een serie collages waarin ze artikels met een politieke of economische insteek uit verschillende Iraanse kranten samenweeft tot mozaïekvlakken. Wat al deze tentoongestelde werken verbindt, is de volgende gedachte van Ansarinia: “Ik ben een deconstructionist die een reconstructie maakt uit de uiteengereten elementen die iets nieuws onthullen over iets dat zo banaal is dat het niet opgemerkt wordt, zo repetitief dat het deel wordt van het routineuze leven.” Het is haar manier om vorm te geven aan, en vat te krijgen op de ontelbare groeimechanismen die deze stad momenteel bepalen.

(c) Christoph Meier
(c) Christoph Meier
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin
Christoph Meier, ‘C O CO’, 2017. Foto: Tom Callemin

C O CO

De Oostenrijkse kunstenaar Christoph Meier (1980, woont en werkt in Wenen) zoekt met zijn tentoonstelling C O CO mogelijke wisselwerkingen op tussen zijn werk, de bezoeker en de tentoonstellingsruimtes van KIOSK. Vertrekkend van de specifieke architectuur en geschiedenis van de plek, stelt Meier nieuwe architecturale en sociale ruimtes voor aan de hand van een rasterstructuur van bamboestokken, nieuwe en bestaande sculpturen en een videowerk.

De tentoonstelling bouwt voort op de samenwerking tussen de kunstenaar en drie kunstinstellingen: C O CO is een afgeleide vorm van C & O, de tentoonstelling die Meier vorig jaar in Kunstverein Hamburg presenteerde, maar zal op haar beurt ook de basis vormen voor Meiers tentoonstelling volgend jaar in Casino Luxembourg. Bij elk van de locaties vormt de eigenheid van de ruimte het vertrekpunt en komen nieuwe zijwegen tijdelijk samen.

Meiers praktijk onderzoekt de tentoonstellingscontext als een plaats voor sociale interactie en de manier waarop deze context hedendaagse kunst produceert en presenteert. Hij zoekt naar tussenvormen die de ruimte accentueren, maar ze tegelijkertijd ook in vraag stellen. Dit resulteert vaak in invasieve of absurdistische ingrepen waarbij er een spanning ontstaat tussen de bestaande institutionele ruimte en het architecturale en/of sculpturale werk dat de kunstenaar ertegenover zet.

In KIOSK positioneert Meier tegenover de dominante, centrale koepelruimte – een voormalig anatomisch auditorium – een schijnbaar lichte, primitieve structuur die zich niet in één oogopslag laat overschouwen en al even eigenzinnig en theatraal is als de omringende architectuur. Bamboestokken palmen ostentatief de ruimte in. Terwijl ze een strakke, nauwgezet uitgedachte modulaire structuur volgen, penetreren ze de architectuur repetitief en compromisloos, dwars door baksteen en glaspartijen heen. Binnen- en buitenruimtes komen in onderling verband te staan. Het aan de bestaande ruimte opgelegde rasterwerk beperkt de bewegingsvrijheid van de bezoeker, maar breidt tegelijkertijd ook het gezichtsveld uit. Het voegt een nieuw kader toe waarbinnen we een oneindig aantal imaginaire ruimtes kunnen projecteren. 

De sculpturen die rond het bamboewerk gepositioneerd staan, bestaan uit gevonden of herdachte materialen die voornamelijk met ambacht, industrie of technologie geassocieerd kunnen worden. De uit geplooide of geperforeerde metalen platen bestaande containervormen hangen ergens tussen open of gesloten, uniek of serieel, afstandelijk of immersief, functioneel of disfunctioneel, minimalistisch of complex in. Dit spel met tegenstellingen, herhaling, performance en deconstructie houdt de objecten continu in beweging en vermijdt een eenzijdige interpretatie. Meier hoopt zijn ‘sociale vormen’ los te zien komen van wat ze zijn en samen met de bezoeker op zoek te gaan naar wat ze kunnen zijn. Zo worden ze podium, sokkel, tafel, kortom dragers van betekenis waarmee in dialoog gegaan kan worden.

Naar aanleiding van de tentoonstelling verschijnt er een monografie in coproductie met Kunstverein Hamburg en Casino Luxembourg, uitgegeven door Mousse Publishing. Deze publicatie wordt op donderdag 12 oktober voorgesteld in KIOSK.

De tentoonstelling wordt gerealiseerd in samenwerking met Kunstverein Hamburg & Casino Luxembourg - Forum d’art contemporain. Met steun van Budeskanzleramt Österreich.

C O CO

Auteur: Bettina Steinbrügge, Wim Waelput, Kevin Muhlen, Vanessa Joan Müller, Thomas D. Trummer, Anna Nowak

C O CO verschijnt naar aanleiding van Christoph Meier's gelijknamige tentoonstelling in KIOSK. Het boek ontstond in coproductie met Kunstverein Hamburg en Casino Luxembourg, uitgegeven door Mousse Publishing.

Het boek werd voorgesteld op donderdag 12 oktober in KIOSK, na een gesprek met curator Nadine Droste in de Cirque, in het kader van de KASKlezingen.
Ook online te bestellen, via www.moussepublishing.com/?product=christoph-meier-c-o

more